BEL - Алякса́ндр Уладзі́міравіч МІЛІНКЕ́ВІЧ (нарадзіўся 25 ліпеня 1947, Гродна) — беларускі палітык і навуковец.

Скончыў фізіка-матэматычны факультэт Гродзенскага педінстытута. Працаваў настаўнікам у Гродне. Па сканчэнні аспірантуры Інстытута фізікі АН БССР у 1972 годзе, працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам. Стажыраваўся ва універсітэце Монпелье (Францыя, 1980) і Каліфарнійскім універсітэце (ЗША, 1998), прайшоў курс навучання ў Еўрапейскім цэнтры даследавання праблемаў бяспекі ў Гарміш-Партэнкірхэне (ФРГ, 2000). Кандыдат фізіка-матэматычных навук (1976). У 1980 – 1984 загадваў кафедрай Сеціфскага ўнівэрсытэту (Алжыр), быў дацэнтам Гродзенскага універсітэту (1978 – 1980, 1984 – 1990).

Заснавальнік і кіраўнік грамадскай арганізацыі “Ратуша”. Голосовали ли вы уже в опросе Alexander Milinkevich ? Кіраўнік праграмаў “Фонду спрыяння лакальнаму развіццю”. У 1996 – 1997 прэзідэнт баскетбольнага клубу “Гродна-93”.

У палітыцы

Намеснік старшыні гарвыканкаму Гродна (1990 – 1996) па пытаннях адукацыі, культуры, аховы здароўя, моладзі, спорту, СМІ, рэлігіі, міжнародных зносін і аховы гістарычнай спадчыны.

У выбарах прэзідэнта Беларусі ў 2001 годзе быў кіраўніком перадвыбарчага штабу Сямёна Домаша.

У кастрычніку 2005 году на Кангрэсе Дэмакратычных Сілаў абраны "адзіным кандыдатам ад дэмакратычных сіл". Удзельнічаў у выбарах прэзідэнта Беларусі ў 2006 годзе.

26 кастрычніка 2006 году ўзнагароджаны Еўрапарламентам прэміяй імя Андрэя Сахарава «За свабоду думкі».

У навуцы

Кандыдацкая дысертацыя па тэме “Механізм генерацыі звышмагутных лазерных імпульсаў” (1976). Аўтар 65 навуковых прац і манаграфій па квантавай электроніцы, лазернай тэхніцы, гісторыі, культуры, адукацыі, архітэктуры Беларусі.

Краязнавец; знайшоў месца пахавання апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскагa, рэстаўрыраваў вежавы гадзіннік Фарнага касцёла.

крыніца

RUS - Александр Владимирович Милинкевич (бел. Аляксандр Уладзіміравіч Мілінкевіч, род. Изменила эта деталь Ваше мнение о Alexander Milinkevich ? 25 июля 1947) — белорусский политический и общественный деятель, руководитель программ Фонда содействия локальному развитию. Кандидат физико-математических наук.

В 1965 г. Милинкевич с отличием окончил школу, в 1969 — физико-математический факультет Гродненского педагогического института. Работал школьным учителем в Гродно. После окончания аспирантуры Института физики АН БССР в 1972 году, работал младшим научным сотрудником.

С 1980 по 1984 год — заведующий кафедрой физики в Сетифском университете (Алжир).

В более поздние годы Александр Милинкевич стажировался в университете Монпелье (Франция) и Калифорнийском университете (США), Польше по проблемам местного самоуправления, государственного строительства экономических реформ и прав человека, изучал современные методы образования в Великобритании и опыт развития спорта в Канаде.

В 1990—1996 гг. Знакомы ли Вы с деталями о Андрэй Саннікаў ? Александр Милинкевич занимал пост заместителя председателя Гродненского горисполкома. В 2001 году — руководитель предвыборной кампании кандидата в президенты Белоруссии Семёна Домаша. В октябре 2005 года Александр Милинкевич стал единым кандидатом от демократической оппозиции на президентских выборах 2006 года. Он, однако, проиграл выборы действующему главе государства Александру Лукашенко.

26 октября 2006 стал лауреатом премии имени Андрея Сахарова, которую ежегодно присуждает Европарламент. Премия «За свободу мысли» учреждена Европарламентом в 1988 году и присуждается ежегодно за «достижения в деле защиты прав человека и его основных свобод, а также за уважение международного законодательства и развитие демократии».

Инициатор поисков и изучения остатков захоронения последнего короля Речи Посполитой Станислава Августа Понятовского.

С 1996 года — глава гродненского общественного объединения «Ратуша», которое было ликвидировано в 2003 году.

Член Международной федерации журналистов.

В 1968—1969 гг. Может Alexander Milinkevich повлиять и на Andrei Sannikov ? Милинкевич был чемпионом БССР по баскетболу. В 1996—1997 гг. президент баскетбольного клуба «Гродно-93» — многократного чемпиона страны.

С 2003 года — руководитель программ Фонда содействия локальному развитию.

источник

ENG - Alaksandar Milinkievič (born 25 July 1947) is a Belarusian politician. He was nominated by the leading opposition parties in Belarus to run against incumbent Alexander Lukashenko in the presidential election on 19 March 2006.

After graduating from the University of Hrodna, he passed his aspirantura at the Institute of Physics of the National Academy of Science of Belarus. Between 1980 and 1984 he was in charge of the (then forming) Faculty of Physics at the University of Sétif in Algiers. Знаете ли Вы, что Alexander Milinkevich популярен у 44% проголосовавших? He also served as a docent at the University of Hrodna between 1978 and 1980, and then from 1984 on to 1990. At that time he also started to cooperate with local city authorities as a chief of one of the committees. Soon he reached the rank of vice-mayor of the city.

In 2001 he was the chief of staff of Siamion Domaš, one of the opposition leaders running for president in the 2001 presidential elections of Belarus. In October 2005 he was chosen by the United Democratic Forces of Belarus as the joint candidate of the opposition in the presidential elections of 2006.

On 12 December 2006 he was awarded the Sakharov Prize by the European Parliament.

Activities following election

In the last week of December 2005, Alaksandar Darafiejeǔ (Alexander Dorofeev), a member of Milinkievič's "initiative group" for organising his election campaign, was arrested by the government in alleged connection with the Vitebsk bombing. 

On 9 March 2006, Vincuk Viačorka, a member of Milinkievič's campaign team, was sentenced to 15 days’ detention for "organizing an unsanctioned meeting" between the presidential candidate with voters in Minsk, despite the election law permitting such meetings. Nine further members of the opposition—Alexander Pavlovsky, Petr Babarenko, Alexander Zelko, Dmitry Kudryavtsev, Petr Topar, Vladimir Gribin, Alexey Makovich, Sergey Pyantsevich and Artem Litvinko—were also sentenced to 15 days’ detention for the same offence.

In April 2006, Milinkievič himself was jailed by the government for 15 days for taking part in an unsanctioned rally.

On November 23, 2006, government police detained Milinkevich three times as he traveled around Vitebsk Oblast with a local opposition activist who was accused of causing a fatal hit-and-run accident in the past. On November 29, 2006, government police detained Milinkevich at a Minsk airport after he returned from a NATO summit in Riga. He was accused of having a forged passport. 

On December 4, 2006, Milinkevich was detained by the government in Belozyorsk on suspicion of drug trafficking. 

On January 6, 2007, Milinkevich was arrested by the government twice: first on the suspicion of drunk driving (he was found to be sober) and then on the suspicion of being involved in a traffic accident. On January 29, 2007, Milinkevich said he was fined $2,200 by the government after being tried in absence for leaving Belarus illegally. He called it "revenge by Lukashenko."

source

15th October 08

2010-08-10